Homepage
    secrid talent podium ra

    Ra

    Marjan van Aubel

    Marjan van Aubel maakt lampen die hun eigen stroom opwekken, ramen die elektriciteit produceren en installaties die ons in verbinding brengen met zonlicht. Voor haar ontwerpen gebruikt ze zonnecellen door middel van kleur elektriciteit opwekken. Hierdoor kan zonne-energie kleurrijk en flexibel worden geïntegreerd in alles om ons heen.

    De energie-industrie veroorzaakt oorlogen om fossiele brandstoffen die opraken, terwijl de zon elke dag genoeg energie levert om de hele aarde van elektriciteit te voorzien. Er is wel zonne-energie, maar door een focus op efficiëntie wordt maar liefst 95% daarvan opgewekt met de bekende donkere panelen, die slechts beperkt toepasbaar zijn. Er zijn ontelbaar veel ongebruikte oppervlaktes waar nieuwe technologieën een groot deel van de oplossing kunnen bieden.

    We spreken met Marjan over haar fascinatie voor de zon en kleur als energiebron, het belang van schoonheid in duurzaamheid en de Solar Movement, die zij samen met anderen wereldwijd opbouwt.

    secrid talent podium ra
    secrid talent podium ra
    Tekst: Lonneke CraemersFotografie: Blickfänger

    Hi Marjan, gefeliciteerd met je plek op het Secrid Talent Podium! Was jij altijd al een creatief meisje?

    Achteraf was ik wel creatief, maar ik was me er niet zo bewust van. Ik groeide op in Brabant en wilde vroeger uitvinder worden. Ik had ook een uitvindersclubje en bedacht eigenlijk allerlei van dat soort clubjes.

    Alle twee mijn grootvaders schilderden en daar ging ik vaak heen voor schilderles. Mijn ouders creëren ook continue van alles en mijn vader schildert nog steeds. Die is al sinds hij jong was bezig met de representatie van de vierde dimensie in derde dimensie. Dan maakt hij hele moeilijke geometrische vormen. Die zijn echt waanzinnig mooi.

    Hij maakt een soort mix van wetenschap met kunst. Dat is wel een grappige combinatie die ik ook in mijzelf herken als solar designer.

    Jij combineert nu als ‘solar designer’ wetenschap en kunst. Hoe is die reis verlopen?

    Mijn reis begon eerlijk gezegd vooral omdat ik weg uit Brabant en naar Amsterdam toe wilde. Daarom ging ik naar de Rietveld Academie. In het eerst basisjaar daar kreeg ik les in van alles – fotografie, fine art en ook vier weken lang design.

    Chris Kabel was een gastdocent toen, dat vond ik echt helemaal geweldig. Van hem leerde ik dat je met een product een verhaal kunt vertellen. Dat miste ik een beetje bij kunst - dat was me iets te abstract. Ik vond het heel fijn om iets tastbaars te maken en heb toen twee materialen ontwikkeld om afval te verminderen: schuimporcelein en schuimhout.

    Daarna heb ik een master gedaan aan de Royal College of Art, in Londen. Ik schreef mijn scriptie over de toekomst van kleur en zo vond ik zonnecellen die energie opwekken met kleurstoffen van bosbessen. Ik had zoiets nog nooit gehoord.

    In die tijd las ik ook een boek dat 'The Solar Revolution' heet. Daar stonden allemaal feiten in, waaronder dat de zon elke dag voldoende schijnt om de hele wereld van elektriciteit te voorzien. Toen ik dat las heb ik het roer helemaal omgegooid. Ik dacht: “Waarom gebruiken we die nieuwe technologie dan niet?”

    De zon levert elke dag genoeg energie om de hele aarde van elektriciteit te voorzien. Waarom is dat zo belangrijk voor jou?

    We zijn nog steeds naar olie en gas aan het graven voor onze energievoorziening, maar die bronnen raken op en er worden oorlogen om gevoerd. Terwijl de zon er gewoon de hele tijd is en dus overal energie kan opwekken.

    Ik liet mijn materiaalonderzoek voor wat het was en besloot me helemaal te focussen op zonne-energie. Ik zie zonnecellen ook echt als een materiaal waar je mee kan werken. Ik ben naar die professor met bosbessen gegaan en heb met hem mijn eerste eigen zogenaamde kleurgevoelige zonnecellen gemaakt.

    Daarna dacht ik: ‘Als je met elke kleur energie kan opwekken, kan echt alles zijn eigen energie opwekken!’ Dat is nog steeds de basis van mijn werk nu. Daar ben ik nu al 12 jaar mee bezig.

    • secrid talent podium ra
    Elk uur ontvangen we voldoende zonlicht om de aarde een jaar van elektriciteit te voorzien.

    Je kunt dus zonne-energie opwekken met elke kleur? Waarom kennen we dan alleen die donkere zonnepanelen?

    Door middel van kleur wordt elektriciteit opgewekt. Een zonnecel is meestal blauw of zwart omdat het heel veel licht absorbeert. Dat is het meest efficiënt. We hebben tot nu toe een hele technocratische en economische benadering rondom zonne-energie gehad, om schaal en massa te bereiken. Daarom is 95% van alle zonne-energie die je ziet de standaard siliciumcellen, die je op daken en in velden ziet.

    Maar elke kleur kan energie opwekken. Het werkt eigenlijk net als bij fotosynthese, waarbij een plant zonlicht gebruikt om groene kleurstof om te zetten in suikers om te eten en groeien. Zonlicht bestaan uit miljoenen fotonen, oftewel kleine lichtdeeltjes met heel veel energie. Als de zon schijnt botst zo’n foton tegen een kleurstofmolecuul en die geeft daardoor een elektron af. Een zonnecel zet het elektron in beweging en zo krijg je elektriciteit.

    Om stroom op te kunnen wekken heb je dus kleur nodig om een deel van het zonlicht te kunnen absorberen. Verschillende kleuren hebben verschillende golflengtes, waardoor sommige efficiënter zijn dan andere. Dat is eigenlijk heel logisch als je begrijpt hoe kleuren werken. Een blad is groen omdat het alle kleuren absorbeert behalve groen. Die reflecteert het.

    Hoe donkerder de kleur, hoe meer licht er wordt geabsorbeerd en hoe meer stroom je kunt opwekken. Hoe meer je erdoorheen kunt kijken, zoals bij een raam, hoe minder licht er in de zonnecel zelf gaat.

    Als de standaard panelen zo efficiënt zijn, wat is dan het probleem met die technologie?

    Ik vind dat we die focus op efficiëntie moeten loslaten. Zonne-energie is al de goedkoopste energiebron in heel veel landen. Het gaat dus helemaal niet meer over die efficiëntie. Het gaat erom dat er nog heel veel plekken zijn waar de standaard silicium zonnepanelen niet kunnen worden toegepast. Die plekken leveren nu dus helemaal geen energie op, terwijl dat met nieuwe technologieën wel kan.

    We moeten niet steeds de vergelijking maken met een standaard zonnepaneel, maar met bijvoorbeeld een raam dat nu niks doet. We hebben heel veel ramen, dus als je daar energie mee kunt opwekken is dat pure winst. En dat geldt voor heel veel oppervlaktes en producten die stroom nodig hebben – zoals een muur, een luifel, een lamp of je telefoon.

    En er is nog iets. Die siliciumcellen zijn eigenlijk gewoon zand, maar dan 99.9% puur. Om dat te krijgen moet je het zand purificeren en dat kost heel veel energie. Dat vind ik een heel belangrijk punt. Bij standaard siliciumcellen verdien je de energie die je erin hebt gestopt om ze te maken wel terug, maar dat duurt een paar jaar. Bij nieuwe technologieën is dat een paar maanden.

    De bekende panelen zijn bovendien zo gemaakt dat je ze niet meer uit elkaar kunt krijgen. Dat is het grootste probleem voor de toekomst – je krijgt heel veel afval waar je niks meer mee kunt.

    secrid talent podium ra

    Er zijn heel veel plekken waar nu niks wordt opgewekt. Waarom zien we nieuwe solar-technieken daar nog zo weinig?

    Nieuwe technologieën, zoals de kleurgevoelige zonnecellen, vormen nog maar 5% van alle zonneceltechniek. Die focus op efficiëntie en terugverdientijd laat tot nu toe weinig ruimte voor emotionele en culturele waarden, zoals beauty, waardoor de maatschappelijke acceptatie van zonne-energie nog wordt beperkt.

    Maar het mooie is dat er wel steeds meer technieken bij komen. OPV bijvoorbeeld, Organic Photovoltaics, werkt met koolstof in organisch materiaal in plaats van kleurstof. Dat zijn hele dunne en flexibele cellen die je kunt printen op gerecycled PET. Of zonnecellen die van kleur kunnen veranderen. Dat vind ik ook echt geweldig, maar dat zit nog in de lab-fase. Er zijn zoveel mogelijkheden.

    Er zijn ook steeds meer bedrijven die dit al in architectonische toepassingen doen. In Roosendaal zit bijvoorbeeld een bedrijf dat foto’s of patronen op zonnecellen kan printen. Voor je oog ziet het er gewoon mooi uit, maar elk oppervlak wekt energie op.

    Zo wil ik er ook naar kijken. Mijn verhaal is dat alles energie zou moeten opwekken – gebouwen, straten, glas, keramiek, textiel. De kracht van schoonheid kan helpen om dat volledige potentieel van zonne-energie te benutten. En daar kan ik aan bijdragen als ontwerper.

    Wat maak jij om zonne-energie meer schoonheid te geven?

    Esthetiek is heel belangrijk. Daarmee kunnen we een betekenisvolle en emotionele relatie opbouwen met de zon. Als iets mooi is, gebeurt er iets in je hersenen waardoor je het fijn vindt. Het werkt op je gemoedstoestand – je wilt er iets meer voor doen, je wilt er in de buurt blijven en je wil je er ook voor zorgen.

    Maar ik vind dat schoonheid ook moet gaan over hoe het gemaakt is, welke materialen gebruikt zijn, wie het heeft gemaakt, waar het gemaakt is. Dat hoort er allemaal bij. Met Sunne, een lamp die ik heb ontworpen, heb ik daar bijvoorbeeld goed over nagedacht. Het is helemaal modulair, met schroefjes, zodat je alles uit elkaar kunt halen. De batterij kun je er makkelijk uithalen om te vervangen, niet zoals een iPhone waar je niet weet hoe je erbij komt.

    • secrid talent podium ra
    Als je met kleur energie kunt opwekken, kan echt alles zijn eigen energie opwekken!

    Kun je meer vertellen over die lamp: Sunne?

    Sunne is een lamp op zonne-energie die de zon imiteert. Dus als de zon bijvoorbeeld onder gaat, dan gaat de lamp aan. Hij werkt met zonnecellen aan één kant, waar het zonlicht dus wordt opgevangen, en aan de andere kant geeft het licht. Je hebt drie settings: Sunrise, Sunset en Sunlight, die je via een app kunt veranderen.

    Het gaat om dat magische moment van zonsopgang of –ondergang, dat je daardoor in je huis kunt hebben. Het is een soort natuurlijke technologie, die zo is geïntegreerd dat je meer connectie gaat voelen met de zon. Als je in de stad woont en de lamp gaat aan, denk je: ‘Oh ja, de zon is onder’. Dat zou je anders misschien totaal niet merken.

    Die interactie en ervaring vind ik heel belangrijk, zodat je een betere relatie met de zon krijgt. Je kan iets lezen, maar je moet iets kunnen voelen als je echt iets wilt veranderen. Dat gebeurt door je zintuigen. Met mijn ontwerpen wil ik daarom een beetje magie creëren, iets dat je raakt.

    Wat maak je nog meer, om onze relatie met de zon te verbeteren?

    Als het over producten gaat, werk ik veel buiten, omdat daar nu eenmaal de zon schijnt, dus dat blijft efficiënter. Maar ik vind ik het ook heel erg interessant dat we nu ook de mogelijkheid hebben om dingen te ontwerpen voor binnenhuisarchitectuur. Dat geeft meer vrijheid dan werk voor buiten. Binnen kan het veel expressiever zijn en bijvoorbeeld als kunstwerk functioneren.

    Ik ben nu bezig met heel kleurrijk werk: RA. Dat is een soort glas-in-lood dat je voor het raam kunt hangen. Het is gemaakt van hele dunne film dat 's nachts heel mooi oplicht. Naast folie ben ik aan het onderzoeken wat er nog meer kan. Het kan bijvoorbeeld ook van glas of van textiel zijn. Ik heb zin om in die nieuwe materialen te duiken en ze te ontwikkelen.

    Het gaat me er vooral om dat een raam een verhaal kan vertellen over de toekomst, waarin we ons bewust worden van de kracht en aanwezigheid van de zon. Daarom maak ik ook allerlei installaties, die de zon centraal stellen en mensen onze verbinding ermee laten horen, zien en voelen.

    secrid talent podium ra

    RA is een soort glas-in-lood dat je voor ramen kunt hangen. Hoeveel stroom kunnen producten als Sunne en RA opwekken?

    Voor Sunne geldt dat je met ongeveer een uur zonlicht overdag, twee uur licht hebt in de avond. De opbrengst van een raam is natuurlijk heel erg afhankelijk van het raam, de technologie en de toepassing. In Londen heb ik een keer een heel huis gemaakt met glas-in-lood ramen, waar je per raam een telefoon kon opladen.

    Zoals gezegd gaat het dus in eerste instantie niet om de opbrengst, omdat we energie opwekken op plekken waar dat nu niet gebeurt. Je wilt bijvoorbeeld wel door een raam blijven kijken, dat is heel anders dan een standaard paneel. De vraag waar je het mee vergelijkt is dus belangrijk.

    Waar zijn jouw producten te vinden, zijn ze te koop?

    Met Sunne ben ik begonnen met crowdfunding op Kickstarter en dat ging super goed. Bijna iets te goed zelfs – we hebben toen een apart bedrijf opgezet voor de productie. Maar uiteindelijk heeft dat me opgebrand en heb ik geleerd dat dat niet echt is wat ik wil. Ik vind het leuk om bij het onderzoek te blijven en nieuwe dingen te bedenken.

    Nu wordt Sunne overgenomen door Van Mokum in Amsterdam, zij gaan het produceren. Dat is een veel betere constructie voor mij. Ik kan me focussen op waar mijn kracht ligt – het uitvinden – en zij nemen de productie en marketing over. Als je een Sunne wilt zien of bestellen, kun je naar hun showroom gaan.

    Je kunt Sunne ook zien hangen in heel veel collecties van musea, zoals Stedelijk Museum Amsterdam, Design Museum Gent, en Vitra Design Museum, Mudac. Voor RA heb ik nu pas drie of vier stuks gemaakt, maar het Centre Pompidou, in Parijs, heeft er al een opgenomen in hun collectie.

    • secrid talent podium ra
    Zonne-energie zou overal moeten zijn, geïntegreerd in alles.

    Van een bedrijf opzetten ga jij burn-out. Waar krijg jij wel energie van?

    Ik wil nieuwe mensen leren kennen, nieuwe materialen ontdekken en nieuwe samenwerkingen aangaan. Dat vond ik ook heel leuk aan Sunne, daar hebben echt zoveel mensen aan gewerkt. TNO heeft meegeholpen om een zonnecel te maken die van binnen een huis kan werken, wat niet gebruikelijk is. Er kwam een app bij en ik ben ook geen industrieel ontwerper, dus daar heb ik allemaal hulp bij gehad.

    Voor nieuwe ontwerpen, zoals RA, wil ik dus op tijd partners vinden die kunnen helpen opschalen.

    En ik zou ook graag willen samenwerken met een architect of productontwikkelaar, die mij vanaf het begin wil laten meedenken en onderdeel maakt van een concept. Dus niet als een invul-oefening achteraf, als er op het laatst nog even zonne-energie bij moet.

    In mijn werk leg ik graag de link tussen dingen die nog niet bestaan. Ik kan wel een paneel ontwerpen, maar dat is er al. Ik doe graag iets nieuws, waarvan we nog niet weten dat het kan worden omgezet in zonne-energie. Dat is voor partijen vaak lastig om een samenwerking mee aan te gaan, maar ik zoek dus toch partijen die dat aandurven.

    En ik wil het verhaal blijven vertellen. Ik wil de Solar Movement verder uitbouwen. Mensen samenbrengen, kennis delen, die beweging laten groeien. Dat geeft me veel meer energie dan een fabriek runnen.

    secrid talent podium ra
    secrid talent podium ra

    Wat is de Solar Movement en waarom heb je die opgericht?

    De Solar Movement heb ik samen met Paulien van Dongen opgezet. Zij is ook een Solar Designer. Het is eigenlijk weer een clubje, net als vroeger. Ons doel is om zonne-energie meer erkenning te geven als drijver voor ontwerpen wereldwijd.

    Twee jaar geleden hebben we vanuit die beweging de eerste Solar Biënnale in Nederland georganiseerd en we willen dat het een globale beweging wordt. Afgelopen jaar was de tweede editie in Zwitserland. Dat was echt een super succes. We zijn nu aan het kijken of er over twee jaar weer eentje kan komen op een andere plek, gedragen door lokale mensen.

    We krijgen ook altijd vragen als: 'Hoe word je een Solar Designer?' Daarom doen we ook onderzoek naar een Solar Academy. Ik geloof dat je mensen samen moet laten komen voor gesprekken en samenwerking om veranderingen sneller te laten gaan.

    Hoe zie je de toekomst voor je?

    Dat zonne-energie overal is, geïntegreerd in alles. In de toekomst beschouwen we een product of gebouw misschien wel als ‘niet functioneel’ als het niet zelf energie opwekt. Ik zit hier nu bijvoorbeeld met een lege telefoon, maar eigenlijk zou die zichzelf moeten kunnen opladen. Ik denk dus dat we die 5% alternatieve zonnecellen gaan zien groeien.

    Hier heb ik ook een boek over geschreven: Solar Futures. Dat vond ik geweldig om te doen. Het gaat over de geschiedenis, het heden en de toekomst van zonne-energie. Door met architecten, wetenschappers en curatoren te praten, heb ik geleerd wat we kunnen doen om dit post-fossiele brandstof tijdperk te gaan ontwerpen. Het zit heel visueel in elkaar, met heel veel plaatjes en beeldmateriaal.

    In het kort denk ik dat alles wat energie nodig heeft, opgewekt kan worden door de zon. Niet omdat we dat forceren, maar omdat het zo mooi en natuurlijk geïntegreerd is in het product dat je het niet eens in de gaten hebt.

    Tot slot, wat is in het kort de belangrijkste boodschap die je lezers wilt meegeven?

    Dat mensen toch anders naar de zon gaan kijken en er een betere relatie mee gaan voelen. En ook dat de toekomst best hoopvol is. Want het lijkt misschien allemaal niet zo hoopvol op het moment.

    Die zon is er gewoon elke dag. Vannacht, morgen, overmorgen. Die schijnt de hele dag en overal. De technologieën om dat op een mooie manier om te zetten in elektriciteit zijn er, dus daar kunnen we de wereld samen licht en kleurrijk mee gaan maken.

    Website

    Instagram

    Linkedin